Czy znałbyś lepiej okresy warunkowe, gdybyś spotkał lepszych nauczycieli na swojej drodze?
Would you know Conditionals better if you had met more skilful teachers on your way?
No właśnie, jaki to tryb warunkowy? Po odpowiedź zapraszam poniżej!
Okresy warunkowe w języku angielskim, czyli sławne Conditionals, to jedna z konstrukcji bardzo przez nas lubianych, zarówno w mowie potocznej, przy opowiadaniu wydarzeń z dnia codziennego, jak i w bardziej oficjalnych kontekstach, aż po egzaminy.
Ogólnie mamy okresy warunkowe 0, I, II, III oraz mieszane (ang. mixed conditionals), ale w tym wpisie skupię się na okresach warunkowych I (First conditional) i II (Second conditional), które warto dobrze potrenować, zanim wejdzie się na wyższy poziom zaawansowania (czyli okres III, tryby mieszane oraz tryb 0, który jest stosunkowo prosty i pojawia się w ogólnych prawdach i faktach).
Jakie są główne typy okresów warunkowych w angielskim?
W przypadku pierwszego okresu warunkowego (First conditional) oraz drugiego okresu warunkowego (Second conditional) gramatycznie mamy do zapamiętania kilka prostych konstrukcji:
Pierwszy okres warunkowy – budowa i przykłady
Pierwszy okres warunkowy (First Conditional) używamy w przypadku sytuacji realnych, prawdopodobnych, odnoszących się do przyszłości oraz ich możliwych konsekwencji.
Np. wiesz, że twoja siostra ma w najbliższym czasie dużo ważnych egzaminów, ale jak dotąd nie przysiadła do książek. Możesz powiedzieć do niej:
If you don’t start learning soon, you won’t pass your exams.
(Jeśli wkrótce nie zaczniesz się uczyć, to nie zdasz swoich egzaminów)
Użyliśmy tu konstrukcji:
If + Present Simple / Future Simple (will/won’t + I)
Możemy też zamienić kolejność tego zdania przy zachowaniu tych samych czasów:
You won’t pass your exams if you don’t start learning soon.
Tym razem wygląda to następująco:
Future Simple (will/won’t + I) / If + Present Simple (przy takiej kolejności pomijamy w zdaniu przecinek)
Nasz warunek odnosi się do przyszłości, ale gramatycznie używamy tu Present Simple, ponieważ <if> należy do grupy słów (if, when, as soon as, before, after), po których zazwyczaj nie używamy Future Simple.
Inne przykłady zdań w pierwszym okresie warunkowym:
– I will fix it if you lend me a hand. (Naprawię to, jeśli mi pomożesz)
– She won’t speak to you if you treat her this way. (Nie będzie z tobą rozmawiać, jeśli będziesz ją tak traktować).
– As soon as I finish writing this essay I will take a rest. (Jak tylko skończę pisać ten esej, pójdę odpocząć).
Drugi okres warunkowy – budowa i przykłady
Drugi okres warunkowy (Second Conditional) używamy natomiast w przypadku sytuacji nierealnych, wyimaginowanych lub mało prawdopodobnych, w teraźniejszości lub przyszłości. Możemy sobie za jego pomocą „pogdybać” lub pomarzyć, czyli wyrazić alternatywną wersję rzeczywistości.
Powiedzmy, że dzwoni do ciebie koleżanka i chce cię zaprosić na kawę lub do kina, ale ty siedzisz w biurze po godzinach i nie widzisz końca swojej pracy. Możesz wtedy powiedzieć jej coś w stylu:
If I didn’t have so much work left to do, I would go out with you.
(Gdybym nie miał jeszcze tyle pracy do zrobienia, poszedłbym z tobą)
Użyliśmy tu konstrukcji:
If + Past Simple / Would + I forma czasownika
Tu też można odwrócić kolejność i powiedzieć:
I would go out with you If I didn’t have so much work left.
(Poszedłbym z tobą, gdybym nie miał jeszcze tyle pracy do zrobienia)
i tym razem wygląda to następująco:
Would + I forma czasownika / If + Past Simple (w tej wersji nie stawiamy przecinka)
Inne przykłady zdań w drugim okresie warunkowym:
– If I were you, I wouldn’t do that. (Gdybym był tobą / na twoim miejscu bym tego nie robił)
– He would travel more often if he had a better paid job. (Podróżowałby więcej, gdyby miał lepiej płatną pracę).
– What would you do if you met a celebrity? (Co byś zrobił, gdybyś spotkał znaną osobę?)
Podsumowując, okresy warunkowe w języku angielskim są żywą i dynamiczną częścią języka, wyrażają warunki i pomagają nam rozwijać skrzydła wyobraźni, by mówić o rzeczach na co dzień niemożliwych. Zdanie z początku mojego wpisu to okres warunkowy mieszany, ale o tym już następnym razem.